Voedselcontainers versus plastic materialen

Ontwerp en constructie van voedselcontainer spelen een belangrijke rol bij het bepalen van de houdbaarheid van een voedingsproduct. De juiste selectie van container- en verpakkingsmaterialen en technologieën behoudt productkwaliteit en frisheid tijdens distributie en opslag. Materialen die traditioneel in de voedselcontainer worden gebruikt, zijn onder meer glas, metalen (aluminium, folies en laminaten, blik en tinvrij staal), papieren en kunststoffen. Bovendien is een grotere verscheidenheid aan kunststoffen geïntroduceerd in zowel rigide als flexibele vormen. De voedselcontainers van vandaag combineren vaak meerdere materialen om de functionele of esthetische eigenschappen van elk materiaal te exploiteren. Naarmate onderzoek om voedselcontainers te verbeteren, kan de vooruitgang in het veld de milieu -impact van voedselcontainers beïnvloeden.

Kunststoffen worden gemaakt door condensatiepolymerisatie (polycondensatie) of toevoegingspolymerisatie (polyaddition) van monomeereenheden. Bij polycondensatie groeit de polymeerketen door condensatiereacties tussen moleculen en gaat het gepaard met de vorming van bijproducten met een laag molecuulgewicht zoals water en methanol. Polycondensatie omvat monomeren met ten minste twee functionele groepen zoals alcohol-, amine- of carbonische groepen.

Terwijl in polyaddition polymeerketens groeien door toevoegingsreacties, waarbij twee of meer moleculen combineren om een ​​groter molecuul te vormen zonder bevrijding van bijproducten. Polyaddition omvat onverzadigde monomeren en dubbele of drievoudige bindingen worden verbroken om monomeerketens te koppelen.

Over het algemeen zijn er verschillende voordelen aan het gebruik van kunststoffen voor voedsel Plastic container en verpakking. Vloeistof en vormbaar, plastic kan worden gemaakt in vellen, vormen en structuren, en biedt een aanzienlijke ontwerpflexibiliteit. Omdat ze chemisch resistent zijn, zijn kunststoffen goedkoop en lichtgewicht met een breed scala aan fysieke en optische eigenschappen. Veel kunststoffen zijn in feite warmteafdichtbaar, gemakkelijk af te drukken en kunnen worden geïntegreerd in productieprocessen waarbij de container wordt gevormd, gevuld en verzegeld in dezelfde productielijn. Het grootste nadeel van kunststoffen is echter hun variabele permeabiliteit voor licht, gassen, dampen en molecuulgewichtmoleculen.

Harder, dichter en transparanter dan polyethyleen, polypropyleen heeft een goede weerstand tegen chemicaliën en is effectief bij het uitrekken van waterdamp. Het hoge smeltpunt (160 ° C) maakt het geschikt voor toepassingen waar thermische weerstand vereist is, zoals met warm gevulde en magnetronvoedselcontainer. Populair gebruik omvat yoghurtcontainers en margarinebaden. Bij gebruik in combinatie met een zuurstofbarrière zoals ethyleenvinylalcohol of polyvinylideenchloride, biedt polypropyleen de sterkte en vochtbarrière voor flessen voor catsup en saladedressing.